Po godzinach

>>> Pies w prawie niemieckim

Posiadanie psa to wielka przyjemność, ale i duży obowiązek. Niemcy wiedzą o tym doskonale.

Z powodu licznych wypadków pogryzień ludzi przez psy władze niemieckie zajęły się tym problemem kilka lat temu i w każdym z landów powstały przepisy regulujące posiadanie psów uznanych za niebezpieczne. Do tej grupy zostały zaklasyfikowane psy ras groźnych (każdy land ma swoją własną listę takich ras) oraz wszystkie te, które wykazują agresję w stosunku do ludzi i innych zwierząt. Obostrzenia są różne w poszczególnych landach.

Zacznijmy jednak od miłych naszemu sercu ras łagodnych, w tym od rasy Labrador Retriever. Przepisy mówią, że każdy pies w Niemczech musi być trzymany i wyprowadzany pod nadzorem tak, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzi i zwierząt, oraz żeby nikomu nie przeszkadzał ich hałas.

W miejscach publicznych obowiązkiem jest wyprowadzanie psów na smyczy. W niektórych landach funkcjonuje rozróżnienie co do długości smyczy:
Psy muszą być prowadzone na 1-metrowej smyczy
- na klatkach schodowych,
- w środkach transportu publicznego,
- w biurach, urzędach,
- w sklepach,
- w windach,
- na festynach
- oraz w strefach dla pieszych.
Na smyczy do dwóch metrów właściciel może prowadzić swojego pupila
- w miejscach publicznego wypoczynku (np. w parku),
- w ogródkach działkowych
- oraz w lasach.
Psy myśliwskie mogą być spuszczane ze smyczy tylko podczas polowania.
Pies nie ma wstępu na
- place zabaw dla dzieci,
- place sportowe,
- na plaże ani kąpieliska.

Pies może biegać luzem w miejscach specjalnie ku temu przeznaczonych i w terenach niezabudowanych, gdzie nie zagraża bezpieczeństwu publicznemu. Musi oczywiście cały czas pozostać pod kontrolą właściciela, na którego komendy reaguje.

W niektórych landach wymagane jest wyposażenie psa w obrożę z adresem właściciela.

*** W Nadrenii – Westfalii wprowadzone zostały obostrzenia dotyczące posiadania dużych psów – o wzroście min. 40 cm, lub ważących powyżej 20 kg.
Obowiązkiem właściciela „psa dużego” jest zgłoszenie tego faktu do odpowiedniego urzędu. Pies taki musi być oznakowany za pomocą chipa, a właściciel ma obowiązek wykupić na psa ubezpieczenie OC.
Właściciel „dużego psa” musi mieć specjalne pozwolenie wydane przez uprawnionego weterynarza; zwolniona od tego obowiązku jest osoba, która dłużej niż przez trzy lata przed wprowadzeniem tego przepisu posiadała duże psy nie narażając otoczenia na niebezpieczeństwo.

W Niemczech obowiązek noszenia przez psa kagańca obowiązuje jedynie w urzędach i środkach transportu publicznego. Kaganiec muszą nosić psy ras groźnych. Ale o tym poniżej.
Kolejną zasadą, która obowiązuje wszystkich właścicieli psów, jest sprzątanie ”nieczystości” po swoim pupilu. Jeżeli psiak zanieczyści publiczny trawnik, chodnik lub nawet prywatny ogródek, należy po nim posprzątać.

Tyle teorii. Jeśli chodzi natomiast o praktykę, panuje zasada: jeśli Ty nie utrudniasz innym życia, nikt nie będzie się wtrącał. Niemcy to kraj - mimo licznych uregulowań prawnych – przyjazny psom i ich właścicielom Nie ma tam żadnej nagonki na psy, policja interweniuje jedynie w przypadkach skarg na właściciela.

Puszczanie luzem psa nie zagrażającego bezpieczeństwu publicznemu w niedozwolonych miejscach zazwyczaj kończy się upomnieniem przez służby mundurowe. Oczywiście przy dużym zaniedbaniu, lub niestosowaniu się do przepisów, mimo upomnień sprawa może zakończyć się mandatem (ok. 50 Euro).
Psa można zabierać ze sobą prawie wszędzie – wystarczy tylko grzecznie zapytać, aby móc z pieskiem zrobić zakupy, zjeść obiad w restauracji, odwiedzić z dzieciakami wesołe miasteczko, lub złożyć wizytę w muzeum.

Inaczej przedstawia się sytuacja, jeśli chodzi o psy niebezpieczne.
Psy niektórych ras uznanych za groźne nie mogą być hodowane ani sprzedawane pod karą dwóch lat więzienia lub grzywny.
Psy uznane za niebezpieczne wyprowadzane są za obręb swojego terenu na smyczy i w kagańcu. Posesja, na której znajduje się taki pies, musi być odpowiednio zabezpieczona, aby pies nie mógł jej sam opuścić.
Pies niebezpieczny musi być oznakowany poprzez wszczepienie mikrochipu. Właściciel zobowiązany jest do wykupienia ubezpieczenia OC dla swojego psa.
Psy zaliczane do tej grupy nie muszą nosić kagańców przed ukończeniem 6 / 7 miesiąca życia, lub jeśli są w trakcie szkolenia na psa towarzyszącego, a nie ukończyły 15 miesiąca życia.

W Saksonii dodatkowo takie psy oprócz smyczy i kagańca winny być wyposażone w jasnoniebieską obrożę lub apaszkę, która służy ostrzeganiu przechodniów przez groźnym psem.

W niektórych landach prawo dopuszcza zwolnienia poszczególnych psów ras groźnych z obowiązku noszenia kagańca. Właściciel psa może ubiegać się o uzyskanie odpowiedniego zaświadczenia od komendy policji po uprzednim poddaniu psa odpowiednim testom psychicznym, przy których obecny musi być uprawniony weterynarz. Jeżeli właściciel uzyska stosowne zaświadczenie, zobowiązany jest nosić je przy sobie i okazać podczas kontroli służbom mundurowym.

Właściciel psa niebezpiecznego musi posiadać odpowiednie predyspozycje  i uprawnienia oraz musi się stosować do zaostrzonych środków ostrożności.
Właściciel takiego psa musi być pełnoletni i posiadać odpowiednie pozwolenie. Aby je uzyskać, kandydat musi być osobą wiarygodną, niekaralną, nieuzależnioną od alkoholu i narkotyków, musi mieć odpowiednie predyspozycje psychiczne, umiejętność zapanowania nad psem oraz posiadać wiedzę o rasie.
Psy niebezpieczne może wyprowadzać właściciel lub osoba posiadająca pozwolenie z urzędu, które należy mieć przy sobie do kontroli. Właściciel psa ponosi całkowitą odpowiedzialność za wyprowadzanego psa. Może on być wyprowadzany jedynie przez osobę, która fizycznie temu podoła i utrzyma psa.

Trzeba przyznać, że już na pierwszy rzut oka wydaje się, że przepisy dotyczące trzymania i wyprowadzania psów  u naszych zachodnich sąsiadów są od naszych polskich przepisów bardziej elastyczne, choć w niektórych kwestiach są równie surowe i rygorystyczne.

Najważniejsze, by być odpowiedzialnym za swojego psa, by nie utrudniać życia innym i kierować się zdrowym rozsądkiem, a gdy włożymy dodatkowo trochę trudu w to, by nasz pupil znał podstawowe komendy i je wykonywał, to będziemy mogli cieszyć oczy widokiem biegającego luzem za piłeczką psa.

Labrador Retriever Team

 

[powrót]