Po godzinach

>>> Barry Eaton, „Dominacja u psów, prawda czy mit ?”, Fundacja Psia Wachta, 2009

Barry Eaton jest dyplomowanym behawiorystą brytyjskiej organizacji
COAPE.
Jest również doświadczonym trenerem, który specjalizuje się w szkoleniu psów z upośledzeniem zmysłu słuchu. Na swoim koncie ma wiele warsztatów z zakresu szkolenia psów czy behawioru i psychologii, które prowadził w kilku europejskich krajach. Jego pasją związaną z psami jest pasienie owiec. Realizował ją startując w konkursach tej dyscypliny.

Sam od kilku lat prowadzę zajęcia dla właścicieli psów i nadal dosyć często spotykam się z przekonaniem, że skoro w naszym domu zamieszkał pies to musimy go „zdominować”. Właściciele przekonani są, że pies i człowiek tworzą stado, więc starają się wprowadzać reguły w nim panujące, czyli stosują tak zwaną „teorię dominacji”. Spotykając się z takimi przekonaniami szukałem książki, w której będą zebrane wszystkie argumenty wyjaśniające dlaczego założenia „teorii dominacji” są błędne i argumenty te będą poparte rzetelną wiedzą na ten temat.

Kilka dni temu w moje ręce trafiła książka Barry’ego Eatona. Cytat z okładki mówił mi, że chyba znalazłem książkę, której szukałem.

„”Dominacja u psów – prawda czy mit” to mała książka o wielkim przesłaniu. Bez zbędnych słów Barry Eaton obala mit dominacji oraz wynikający z niego przewrotny program obniżania statusu psa w rodzinie, który nie jest niczym innym jak nieuzasadnionym uprzykrzaniem życia psów przez właścicieli.”

Dr Ian Dunbar

Autor na początku swojej książki wraca do korzeni psa, czyli do wilka i przedstawia różnice między wilkiem a psem, które powstały w procesie udomowienia tego drugiego. Następnie wyjaśnia różne pojęcia słowa dominacja przedstawiając definicje dominacji w kontekście ludzi, wilków i psów. Na kolejnych stronach wyjaśnia na podstawie czego powstała „teoria dominacji”. Przy okazji wskazuje wiele błędów i niedociągnięć przy powstawaniu tej teorii. Kolejny rozdział książki autor poświęca przedstawieniu wszystkich zasad, które są zalecane przy stosowaniu „teorii dominacji” i w kilku zdaniach przekonuje, że stosowanie ich jest bezzasadne. Następnie rozprawia się z tzw. „programem obniżania statusu” psa w rodzinie jakże często polecanym do zastosowania przy problemach z psem.

Co zatem możemy zrobić? Jaką alternatywę daje autor w swej książce? Barry Eaton stawia na odpowiedni wybór psa z odpowiedniego źródła i na odpowiednio przeprowadzoną socjalizację. Poleca też, aby już od szczeniaka uczyć psa zasad panujących w domu i szkolić go korzystając z metod polegających na motywowaniu i nagradzaniu psa. Zwraca również uwagę na to, że powinniśmy poznać mowę ciała psów, bo pozwoli nam to odpowiednio zrozumieć psa i interpretować jego zachowania. Przekonuje w ten sposób, że wzajemna edukacja przyniesie nam więcej korzyści niż konfrontacja z psem.

Na końcu książki autor podsumowuje wszystkie fakty i zwraca uwagę, że warto zmienić nasze poglądy, bo pozwoli nam to stworzyć odpowiedni związek z psem, z którego będziemy mogli czerpać obopólne korzyści.

Barry Eaton w swojej książce bardzo często powołuje się na wiedzę i doświadczenie takich specjalistów jak m.in. Ray i Lorna Coppinger, Ian Dunbar, Karen Pryor, Jean Donaldson, David Mech, James O’Heare czy John Fischer, który notabene swego czasu był wielkim zwolennikiem „teorii dominacji” a który, co pewnie rzadko kto z nas wie, sam po pewnym czasie zaczął kwestionować zasadność stosowania tego typu praktyk.

Teraz, po przeczytaniu książki jestem pewny, że znalazłem odpowiednią lekturę dla wszystkich, którzy wierzą w to, że psa należy „zdominować”. Polecam tę książkę każdemu, kto chce się dowiedzieć jak to jest naprawdę z tym tworzeniem „stada” z psem. Mam nadzieję, że książka ta pozwoli zwolennikom „teorii dominacji” spojrzeć na nią z innej perspektywy i uznają ją jako przeszłość a zamiast tego zaczną stosować zasady oparte na wzajemnym zrozumieniu, szacunku i zaufaniu co znacząco wpłynie na poprawę relacji między nami a psami. Bo można mieć dobrze wychowanego i wyszkolonego psa a jednocześnie czerpać przyjemność z jego bliskości, wylegując się razem na kanapie:)

 

Grzegorz Duda
Labrador Retriever Team

[powrót]