Relacje

Relacja ze szwedzkiego konkursu pracy retrieverów - Retrieverjaktprov B (Jacek Trzpil). - 05.02.2013


Konkursy pracy retrieverów w Szwecji, rozgrywane są na na zimnej zwierzynie (KALT VILT-B), ciepłej zwierzynie (VARMT VILT-C) oraz na dummy (Working Test-A). Jesienią 2012 roku miałem okazję obserwować, zorganizowany przez Szwedzki Klub Spanieli i Retrieverów Oddzial Zachód (SSRK VASTRA), konkurs rozgrywany na zimnej zwierzynie, czyli czyli Varmt Vilt B, po szwedzku Retrieverjaktprov B.

W szwedzkich konkursach psy startują w 3 klasach:

Nyborjarklass (NKL) – początkująca, startowało 47 psów,
Öppenklass (ÖKL) – klasa otwarta, startowało 39 psów,
Elitklass (EKL) – dla najlepszych, 42 psy.

Łącznie 128 psów. Zgłoszonych psów było znacznie więcej. Ilość psów w konkursie organizatorzy ograniczyli przez losowanie. Konkurs rozgrywany był przez 2 dni na terenach szkoły rolniczej, poszczególne klasy w innych miejscach. Miałem możliwość obejrzeć start psów w klasie NKL i EKL. W klasach NKL i Oppen startowało mniej więcej tyle samo flatów i labów, trochę mniej goldenów, w Elit najwięcej labów - 24, 10 flatów i 8 goldenów. Psy w Szwecji pracują na gołębiach, mewach, gawronach, kaczkach i królikach. Pomocnik strzelał z długiej broni ale amunicją hukową, zdecydowanie cichszą. Menerzy startują w strojach myśliwskich.

Nyborjarklass (NKL).

1. Aport z lądu.
Po strzale pomocnik stojący ok. 30-40 m od psa rzuca gawrona. Na komendę sędziego mener wysyła psa, który powinien oddać ptaka w siadzie.



2. Aport z wody.
Po strzale kaczka miotana na wodę ok. 40m od psa. Pies powinien zaaportować bez otrzepywania się. W klasie NKL sędzia nie jest bardzo surowy bo to klasa początkująca i przymyka trochę oko na otrzepywanie, ale oczywiście brak otrzepywania jest punktowany. Chodzi o to, że otrzepywanie się tej klasie nie dyskwalifikuje psa. Gdy pies odda kaczkę, po strzale wysyłany jest w drugą stronę po aport z lądu, też po strzale. Kolejny aport znów na wodę, bardziej w szuwary. Za każdym razem pada strzał i pies widzi miejsce upadku zwierzyny.

3. Szukanie.

Padają dwa strzały. Na terenie wielkości ok. 30 arów, w sposób niewidoczny dla psa, podkładanych jest 6 sztuk zwierzyny: gołębie, bażanty, mewy, królik. Mener mniej więcej wie, gdzie zostały podłożone zwierzęta. Z wyznaczonego przez sędziego miejsca, w miarę możliwości pod wiatr, mener wysyła psa, żeby znalazł i zaaportował zwierzęta. Mener może kierować psa gwizdkiem. Jeżeli pies precyzyjnie reaguje na komendy sędzia przyznaje dodatkowe punkty. W tej konkurencji liczy się czas (max. 10 minut) i ilość przyniesionych aportów. Sędzia dodatkowo ocenia jak pies przeszukuje, czy ogarnia cały wyznaczony teren, czy szuka kilka razy w tych samych miejscach (zła praca), czy pracuje chętnie i z pasją.

Po skończeniu pracy pies zostaje i obserwuje z boku (może być na otoku) pracę następnego psa. Sędzia ocenia opanowanie psa, gdy ten obserwuje pracę kolejnego psa. Cały konkurs odbywa się w jednym miejscu. Aport z lądu, szuwarów, wody i przeszukiwanie przeprowadzane jest dla kolejnych psów praktycznie w tych samych miejscach. Po skończeniu pracy sędzia omawia pracę psa. Mogą się temu przysłuchiwać inni uczestnicy konkursu. Asystent sędziego notuje ocenę opisową psa. Uwagi wpisywane są do pisemnej oceny pracy psa, którą otrzymuje każdy uczestnik próby łowieckiej, niezależnie od wyniku próby. Psy z trzema najlepszymi ocenami, czyli lokaty  1 - 3, otrzymują dodatkowo dyplomy. Wysokie oceny uzyskane na konkursach wyższej rangi przesyłane są i umieszczane w rodowodach psów, które w Szwecji prowadzone są w formie elektronicznej, dostępnej dla każdego w internecie. Aby pies mógł awansować do klasy wyższej, musi otrzymać ocenę najwyższą (czyli 1 m-ce w klasie NKL), wówczas przechodzi do Öppenklass. Żeby awansował z Öppenklass do Elitklass  musi dwa razy wygrać w klasie otwartej.

Elitklass (EKL)

W Elitklass skala trudności wykonywanych zadań przez psy jest znacznie większa. Cały czas psy pracują w parach bez otoku. W czasie przeprowadzania konkurencji oraz przechodząc na następne konkurencje, psy pozostają pod komendą, przy nodze menera.

1. Aport z lądu.
Strzał, ptak spada w odległości 50m od psa. Pierwszy pies aportuje, drugi obserwuje (menerzy w odległości kilku metrów od siebie). Gdy wraca pada strzał i podkładana jest zwierzyna w sposób niewidoczny dla psów. Po powrocie pierwszego wysyłany jest drugi pies po ukryty aport (blind). Pies musi respektować kierunki pracy wskazywane mu przez menera. Kiedy wraca, pada kolejny strzał i po blind wysyłany jest pierwszy pies. Drugi pies wraca w tym czasie z aportem. Na koniec aport widoczny dla drugiego psa: strzał i rzut na około 50 metrów dla drugiego psa w chwili, gdy pierwszy pies znalazł już swój aport.

2. Woda.

Konkurencja rozgrywana była nad stawem, na środku którego jest wysepka porośnięta dość wysokimi trawami. Pomocnik z kaczkami pływał łódką, raz mało się nie wywalił, ale się nie wywalił, wiec po co o tym pisać :-)

Pomocnik w łódce za wysepką, niewidoczny dla psa. Pada strzał a pomocnik rzuca kaczkę na wodę za wyspą, ale wysoko, tak żeby siedzący na brzegu pies widział spadającą około 40 metrów od niego kaczkę. W czasie, gdy pies płynie po aport pomocnik odpływa do drugiego brzegu, w sposób niewidoczny dla psów podkłada na brzegu drugą kaczkę (ok. 60m), pada strzał. Gdy pierwszy pies wraca, wysyłany jest drugi pies po ukrytą na drugim brzegu kaczkę. Mener może kierować psem za pomocą gwizdka. Pies musi minąć wysepkę i płynąć dalej na drugi brzeg po kaczkę. Za wysepką przez pewien czas pies jest niewidoczny dla menera. Potem zmiana, tak, że oba psy wykonują aport z wody i kierunkowy z drugiego brzegu. Mener pracujący z psem nad wodą, drugi kilka metrów za nim, psy oczywiście luzem, aportują do ręki, najlepiej w siadzie i bez otrzepywania.



3. Szukanie zwierzyny.
Założenia tej konkurencji są podobne jak w klasie NKL. Teren, na którym psy pracują to około pół hektara. Psy pracują pod wiatr. Wyznaczony do przeszukania przez psy teren porośnięty pojedynczymi drzewami, krzewami i wysoką trawą. Psy bliżej, 2-3 mery od siebie. Wysyłany po aport jest jeden pies. Jak zaaportuje 3 sztuki wysyłany jest drugi pies.  Po trzech kolejnych aportach znowu zmiana. Na ten sam teren, na którym przed chwilą pracował jeden pies wysyłany jest drugi, tym razem po jeden aport. Psy wysyłane do pracy jedną komendą i pracują bez dodatkowych komend. Szukając ostatnich ukrytych zwierząt, psy wysyłane są w konkretnym kierunku. Pod koniec, gdy pierwszy pies wraca z aportem sędzia karze wysłać drugiego psa, przy kolejnym aporcie sytuacja się powtarza. Szukając ostatnich sztuk zwierzyny menerzy czasem cichymi gwizdkami kierowali psami. Każdy z psów miał znaleźć i zaaportować 10 sztuk zwierzyny w czasie 10 minut. Psy wysyłane są naprzemiennie po to, żeby sędzia mógł zobaczyć, czy psy nie przeszkadzają sobie wzajemnie podczas pracy i czy zwracają na siebie uwagę, bo nie powinny. Ile sztuk zwierzyny zbiera każdy pies jest indywidualną decyzją sędziego.



Każdą konkurencję można oglądać, ale korona raczej bez psów, żeby nie przeszkadzały. Po zakończeniu konkursu sędzia przy publiczności omawia wykonanie pracy psów. Nie widziałem konkursu w Öppenklass, ale konkurencje są podobne, skala trudności terenu i zadań dla psów pośrednia między Elitklass (EKL) a Nyborjarklass (NKL) dla początkujących. W Szwecji jest kilka organizacji zrzeszających retrievery, ale reguły dotyczące organizacji konkursów pracy są takie same niezależnie kto je organizuje. Opisany Konkurs organizował SSRK. W próbach i konkursach organizowanych przez  Labradorklubben,  Labrador Halland czy Golden Retrieverklubben – są dokładnie takie same zasady.



Za pomoc merytoryczną i logistyczną w przygotowaniu tej relacji bardzo serdecznie dziękuję Agnieszce Polak-Ring. Agnieszka działa w Szwedzkim Labrador Halland, startuje ze swoją labką Peppar, zamierza też zostać sędzią prób pracy retrieverów. Ma kilka ras psów myśliwskich, które przydają się w polowaniach organizowanych na terenie prowadzonego przez nią ośrodka wypoczynkowego ALVHAGA VILDMARK. Na przełomie kwietnia i maja 2013 na terenie ośrodka Agnieszki, w Alvhaga, odbędą się próby łowieckie na zasadach opisany powyżej w klasach NKL i ÖKL. Może ktoś z Polski się wybierze. Agnieszko, jeszcze raz dzięki za pomoc.

W tej relacji chciałem opisać przebieg szwedzkich konkursów retrieverów bez swoich opinii i komentarzy. Myślę, że ewentualnymi pytaniami i opiniami dotyczącymi opisanego konkursu możemy sie wymienić na forum dyskusyjnym Labrador Retriever Team-u.

Jacek Trzpil

[powrót]